Road to… (2)

Na mijn eerste 30+ van zondag staat een deelname in het najaar toch redelijk op de helling. Ik weet niet goed wat ik ervan moet denken.  Het ging heel moeilijk vanaf 21 à 22K.  Niet dat ik last had van verzuring of uitgesproken spierpijnen, neen…het waren mijn longen die roet in het eten gooiden. Moeilijkheden met de ademhaling die ervoor zorgde dat ik steeds meer en meer een pauze ertussen moest nemen. Mijn ademhaling verliep zo zwaar dat ik pijn kreeg thv die thoracale ademhalingspieren. De moed der wanhoop sloeg toe…mentaal werkte het dus ook niet meer mee. Toch deed ik nog steeds moeite om mentaal mijn hoofd boven water te houden, het lukte bijna niet meer en op 25K zou ik het liefst willen stoppen en verder naar huis wandelen. Dankzij de vele aanmoedigingen van Bart zijn we hier ternauwernood aan ontsnapt. Doch stel ik mij dan zeer de vraag of het wel mogelijk is om die marathon uit te lopen. Toen ik twee jaar geleden de eerste keer trainde voor de halve kreeg ik het ook moelijk tijdens de sprong van 15K naar 20K. Iedereen zei wel dat je geen 20K moet lopen in de voorbereiding, maar ik was hier toch niet zo zeker van. Die eerste 20K heb ik ook enorm afgezien en moest herhaaldelijke keren een kleine pauze inlassen. Zelfs op 600m van thuis was het vatje totaal leeg en ben ik even langs de weg gaan zitten. Dus…als je in de voorbereiding van een marathon maximum 32K loopt, is dit nog een sprong van 10K. Ik krijg langs alle kanten te horen dat dit lukt, maar na zondag ben ik hier absoluut niet meer zeker van. Ik weet wel dat eind oktober de temperaturen lager zijn en dan gaat de ademhaling veel beter, maar…soms is het eind oktober ook nog redelijk van temperatuur. Ik overweeg een consultatie pneumologie om toch eens te overleggen wat we hieraan kunnen doen.
Een ander onderdeel waar het ook nog niet helemaal correct zit, is de voeding onderweg. Ik heb al verschillende gels geprobeerd en wordt er steeds volledig oversuikerd misselijk van. Dit keer dacht ik het anders aan te pakken, nl.  met winegums, clifbarbloks en de lucho dillitos. Ik nam veiligheidshalve ook een energiebar mee…je weet maar nooit. Misselijk ben ik niet geweest tijdens de run, water dronk ik ook genoeg, maar energie kreeg ik precies niet door. Ligt dit aan de soort of ligt dit aan mijn longen die niet naar behoren funtioneren. Alleszins heb ik een aantal nieuwe gels besteld…Etixx, Sis en clifbar-gels om uit te proberen.
Of we ons uiteindelijk gaan inschrijven, is nog steeds een vraag. Lukt het niet, dan trainen we door voor april 2018.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s