Week 2: Cc-training Terrils

Vrijdag…de start van de canicrosstrainingen na de zomerstop. Alvorens naar de Terrils te trekken in As, ga ik nog even op puppyvisite bij de buurman. Het nestje van 9 flatcoats is klaar om morgen naar hun toekomstige baasjes te vertrekken, dus…nog snel een puppybezoekje brengen. Zoals het echte flatcoatjes beaamt krijg ik langs alle kanten likjes, zijn ze super hevig en ook mijn schoenveters dienen eraan te geloven. Heerlijk toch, zo’n nestje platte jasjes.

Het is nog steeds 24°C, dus ik ga in mijn eentje richting parking KRC Genk. Ik sluit me aan bij de C-groep, want met de B meelopen zonder woefje, is best pittig. Toen Sandra en Ludo hoorde dat ik geen hondje bij had, kreeg ik prompt het voorstel om met Bono te lopen, als ik dat wou. Uiteraard zeggen we hier geen ‘neen’ op, want deze Duitse Staander is een echte werker. Na het inlopen, waar we al een glimp van de hindernissen van de Spartacus Run ‘The battle of Thor’ mochten opvangen, sluit ik me aan bij de B-groep. Bono laat luidblaffend weten dat hij er zin in heeft. Best spannend zo lopen met een hondje die ik niet echt ken…zo spannend dat ik vergeet mijn Garmin op te zetten en dit pas doe na 500m…damn, want deze tijd wil ik echt registreren. We gaan bergopwaarts en al snel laat ik hem volledig gaan, zodat we voorop lopen. Onze trainer geeft aan dat ik de bocht naar links mag nemen en zodoende gaan we nog een verdiepje hoger. Bono blijft goed trekken en onze tijd bergopwaarts blijft onder de 5 min/km. Boven aangekomen ben ik wel blij dat we hier even mogen wachten tot de groep weer volledig is. We buigen terug af naar links waar we een tijdje op vlak parcours mogen rennen. Het is zalig lopen met Bono…mijn ademhaling doet het goed, ondanks dat we soms tegen 4 min/km lopen. Ik vrees dat ik dit morgen wel aan mijn beenspieren ga voelen. Na de vlakte komt een steile helling omlaag. Hier hou ik hem in, daar ik nog erg onzeker ben of ik Bono kan houden, eens hij de helling afstormt. Hierdoor kom ik op derde plaats terecht, wil graag voorbijsteken, maar het parcours is vrij ongelijk en ik weet niet zeker hoe de honden op elkaar gaan reageren. Na een 250m durf ik het toch aan en het gaat super. De laatste hond, nou ja…de eerste –op kop lopende- hond, een  Vizsla steken we pas voorbij als de weg volledig verbreed. Het is het laatste stukje van de route en ik laat Bono volledig in een spurtje voorbijstuiven. Het tempo ligt nu rond een gemiddelde van 3:09 min/km…we tekenen zelfs even een snelheid van 2:58 min/km op >> voor mij is dit echt wel heel snel!! We lopen verder uit tot aan de vijver en laten hem even pootje baden.

Ondertussen sluit ook de rest van de groep terug aan en wandelen we de laatste 500m terug naar de auto. Woww…Bono trekt zeker zo sterk als Flynn, doch veel lichter, waardoor ik niet het gevoel heb dat ik meegesleurd word. Zalig loopje…ik heb echt genoten van deze eerste canicross-training.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s