Week 5/6: Geen M-schema meer, maar nog uitdagingen genoeg, dus…trainen maar!!

Week 5 zijn we terug gestart met lopen….in een rustig, soepel tempo’tje lopen we respectievelijk 8K, 6K en een zeer rustige run van 10K samen met Jelse.
Zondag rijden we richting Maastricht om deel te nemen aan de Sint Pietersbear Trail. Een Trail waar ik jaren geleden aan mee wou doen….nu is die kans er eindelijk!! Ik kijk ernaar uit.

Week 6 willen we ook rustig starten, maar tijdens het eerste loopje beslissen we anders….we gaan voor een 9K, die uiteindelijk 11K worden. Ik begin met 2K rustig inlopen. Welke richting ik uit wil, heb ik nog niet bepaald…liefst zo vlak mogelijk, maar binnen 2 weken staat de Averbode Nature Trail op het programma en die is ook niet vlak, dus…dan maar richting Bilzen en een beetje klimmen. Voor ik vertrok had ik besloten om interval Soepel te doen, dus ons eerste intervalletje na 2K lopen we lekker soepel aan een tempo van 5:47/km. Hierna volgt een rustpauze tot mijn garmin herstel HR aangeeft en weg zijn we weer. Het is koeler buiten zo op de avond en dus kunnen we onze soepel bijstellen naar 5:13/km.  Nu ja, toegegeven…het is eerder soepel + dan soepel, maar het voelt nog steeds goed. De vals-plat-klim hebben we al achter de rug en nu komt het neerwaartse gedeelte…ik stel mijn tempo nog wat bij…ik loop 5x1000m aan een gemiddelde tempo van 5:00/km. De longen werken goed mee en ik geniet van de intervaltraining. Na de 7x1000m lopen nog ongeveer 2K uit tot thuis. Na een volle werkdag geeft dit wel een extra’tje om de avond in te zetten. osteopaat

Woensdag pendel ik –eindelijk-richting osteopaat. Aangezien het middenrif goed vastzit, heb ik eindelijk een afspraak gemaakt om dit terug los te laten maken. Hopelijk is dit de reden van de moeilijkheden die ik de laaste…hum…maanden ondervind tijdens het lopen van duurlopen. De osteopaat geeft inderdaad aan dat er spanning op het middenrif zit…een overblijfsel van de thoraxdrains na de pneumothorax en hieropvolgende talkage met bullectomie. Lopen zit er vandaag dus niet in, maar de volgende dag vertrek ik met goede moed voor een duurloopje van 10K. Het valt niet echt mee…het gemanipuleer door de osteopaat is nog voelbaar en ik vrees dat ik iets te vroeg terug ben beginnen lopen. Volgende keer moet ik zeker vragen wanneer ik terug mag lopen…Na een 4-tal km komt het gelukkig los en lopen we op een gematigd tempo door tot 12K. Het was niet het aangenaamste loopje, aangezien de darmen ook wat te vertellen hebben en als die meedoen aan de conversatie is dit geen aangenaam nieuws…Nog iemand last van?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s