Week 8: Cc-toer’ke met de hondjes

Dit keer wijselijk gevraagd aan de osteopaat hoeveel dagen ik best skip vooraleer terug ga lopen. Vorige keer was ik direct de dag erna gaan lopen en merkte dat dit niet zo’n goed idee was. Best 2 dagen niet gaan lopen…dat betekent dus woensdag terug. Aangezien woensdag alles nog pijnlijk was, hebben we nog een dagje extra genomen. Ondertussen ben ik ook op consultatie Pneumo geweest >> in rust was alles in orde, de longfunctie zat goed en op de Rx was ook niets te bespeuren. Mij werd wel aangeraden om een histamine-provocatie-test uit te voeren om te zien of er allergische reacties meespelen. Aangezien donderdagochtend de temperatuur gedaald is tot 12°C, besluit Bart om met de hondjes te gaan lopen…rustig lopen zal dit dus niet zijn!! We gaan eerst rustig 2,3K inlopen, zonder de hondjes. Het temperatuursverschil is enorm, maar dat vind ik niet erg…voor mij liever een lagere looptemperatuur. Nadat de heupgordel, harnasjes en elastiek in orde zijn, vertrekken we richting veld. Uiteraard volgen eerst nog de nodige pit-stopjes van de hondjes, maar daarna is het volle sjeezz vooruit. Bart loopt de eerste km met Flynn en hierna maken we een wissel. Hij neemt Maylin over en ik mag vals plat omhoog met mister Flynn. Jippie, want hij trekt veel beter…mja, uiteraard ook sneller dan Maylin. Maylin kijkt bij mij heuvelopwaarts altijd even naar achter en besluit dan dat het vrouwtje het best wel moeilijk heeft en stopt dan met voorwaarts trekken, zodoende mag ik de hellingen op mijn eentje naar boven lopen. Bart loopt sneller en blijkbaar heeft dit tot effect dat ook Maylin aan een behoorlijk tempo blijft lopen. Flynn daarentegen trekt lustig door…het vrouwtje zal wel volgen, toch? Gelukkig kan ik hem houden op een tempo dat ik kan volgen, zolang we maar voorop lopen. Ik hoor Bart nogal luidruchtig Maylin aanmoedigen om door te blijven gaan. Ik denk bij mezelf…seffens valt ze helemaal stil, want doe ik dit, dan wordt ze helemaal onzeker en durft ze niet meer lopen. Echter…bij Bart heeft dit het gewenste effect en deze dame loopt het 5K parcourtje mee uit aan een gemiddelde tijd van 4:29/km. Ik besluit hieruit dat Bart wel eens meer met Maylin mag lopen. Misschien krijgt ze dan de klik weer te pakken om vooruit te trekken. Na de moeizame, lange duurlopen is dit tempoloopje net wat ik nodig heb om mijn mentale spirit terug op de vijzen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s