En afentoe is een nachtloopje aan de orde…

Na het herstelloopje maandag, de 10,5k op donderdag, zou ik vrijdag nog een kort loopje willen gaan doen. Helaas moet ik vlak na het werk Noah gaan halen, daarna nog naar de winkel, eten maken, paarden verzorgen, dus…lopen, misschien  beter uitstellen naar morgen. Niet altijd makkelijk om je loopje te combineren met je andere verplichtingen. Soms schiet het er helemaal aan in. Zolang als je niet teveel km’s moet of geen schema te volgen hebt, is dit allemaal ok, maar ik vraag me af als ik ooit aan een M-schema bezig ben, hoe ik dit dan moet fixen!!
Als Bart rond 21 u thuiskomt, geeft hij aan dat hij nog een rondje gaat lopen…ik twijfel even, maar besluit dan toch, ondanks de roep van een cosy zetel met Fleece’ke, mee te gaan. Zelf zou ik nooit alleen op dit uur nog de deur uitgaan, maar met z’n tweeën is de motivatie uiteraard wat groter. Zo laat op de avond zou ik ook gewoon langs de grotere, verlichte wegen lopen, maar Bart neemt allerhande binnenwegjes. Vaak ook wegjes die ik zelf nog niet ken. s’ Nachts zou ik deze ook niet durven lopen, maar het is wel weer leuk om enkele nieuwe routes te leren kennen om overdag in te schakelen. Aangezien mijn winterlampje, type Decathlon….een erg handig spul trouwens, nog niet uit de kast geweest deze winter/najaar, is dit lampje uiteraard niet opgeladen en hang ik gewoon enkele kleine lichtjes aan mijn kleding. Veel licht geven die niet, maar wij zullen alleszins zichtbaar zijn voor anderen….ook weer zo’n handige spulletjes van de Decathlon. Verder zitten er lichtgevende elementjes in mijn loopbroek, een fluovestje en ook mijn loopschoenen zouden oplichten als een auto passeert….dus…geen excuses…we zijn er klaar voor. decathlon lampjeHet is uiteindelijk 21.55u als we de deur uitgaan. Het is erg koud op deze novemberdag…de winter is duidelijk in aantocht. We lopen eerst 2K rustig in en  Bart verhoogt het tempo dan geleidelijk aan. Ik kan gelukkig goed mee, maar moet toch afentoe aan de arm van Bart schudden om niet nog sneller te gaan lopen. Vooral in de onverlichte straten is het moeilijk voor mij om door te lopen, aangezien ik last heb van nachtblindheid. Dankzij het lampje van Bart kan ik nog net voor mij zien, weliswaar een beetje mistig, maar het lukt om het tempo aan te houden. Op een gegeven moment komen we in een totaal onverlicht, smal straatje.  Hier moet ik toch een paar keer aan de kant gaan als er een auto met de grootlichten op passeert…totaal verblind durf ik niet meer doorlopen…zonder zicht is het toch maar eng om je looptempo aan te houden. Veel respect voor diegene die ‘blind’ meelopen, onder begeleiding, in een race!! Het laatste stukje is bergafwaarts langs de grote weg en hier is het geen probleem om te zien waar ik mijn voeten mag zetten, want verlichting is er genoeg. Bart loopt niet graag langs deze weg, omwille van het drukkere verkeer….gelijk heeft hij, al die vieze uitstoot inademen maakt het er zeker niet gezonder op. Maar zo laat op de avond passeert hier maar een enkele auto meer.
Het was een zalig rondje van 10K, maar ik ben blij als we terug thuis arriveren, een warme Cécémel drinken, een douche kunnen nemen en dan het bedje in mogen duiken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s