F2W3: Trail des Fantômes -Hivernal

Zaterdagochtend vroeg opstaan, want ook ik heb me op het laatste moment ingeschreven voor de ‘Trail des Fantômes, Hivernal’…Men belooft in La Roche sneeuw…dus we zijn zeer benieuwd. Toch heb ik er niet zo’n zin in vandaag. De jaarlijkse februari-loopdip dient zich aan.
Ter hoogte van Baraque Fraiture zien we dat de sneeuw al een heus tapijt gevormd heeft…dat beloofd!! Helaas in La Roche is de sneeuw volledig weg….ik kan me al voorstellen op welk modderparcours we gaan lopen.

 

Moeilijk in te schatten wat ik moet aandoen. Uiteindelijk wordt het een T-shirt met daarover een warm technisch vest en mijn regenjasje, want ze voorspellen sneeuw onderweg.
Om elf uur wordt het startschot gegeven en het gebruikelijke enthousiasme ontbreekt me nog steeds…Ik heb aan Bart gevraagd om samen te blijven, maar ik weet nu al dat ik veel te traag ga zijn voor hem. Na 1,5km komt de eerste stevige klim er al aan >> de benen voelen zwaar en mijn kuiten doen zeer…waarom doen we dit ook alweer?  Samen met een groot deel van de lopers ga ik mee in stap. Over deze 22 km zullen heel wat uurtjes voorbij gaan. Eigenlijk vraag ik me af of ik niet beter omkeer en gewoon terug loop >> het plezier in de trail ontbreekt me volledig vandaag. In principe gaat het na 3,5km altijd beter, maar ook dit lukt niet goed. Ik zeg tegen Bart dat hij gerust mag doorlopen, maar hij geeft aan samen te blijven…ojee…niet goed!! Uiteraard merk ik ook na deze km’s dat ik veel en veel te warm aan ben, dus….handschoenen, buff uit, rugzak uit, jas uit, pull uit, jas aan, rugzak aan….en weer verder. Dit loopt al wat beter. Na 5 km komt de eerste afdaling >> we voelen ons terug wat makkelijker en ik kan zelfs een kort gesprekje hebben met een kennis, die bij ons komt lopen. Het winterparcours is extra zwaar door het modderploeteren. Dat stukje heb ik zeer zwaar onderschat!! Mijn benen voelen wak aan als we de volgende km terug aan een klim beginnen. Na deze klim mogen we de lange downhill van Maboge aanvatten. In augustus hebben we deze steile berg opwaarts mogen beklimmen rond 22 km…Blij dat ik deze vandaag naar beneden mag gaan, doch eenmaal aan die afdaling bezig, spelen de bovenbeenspieren enorm op. Ik ben ook niet zo’n held in het steil afdalen, zeker niet nu er ook nog modder ligt en ik me – vaker dan me lief is – onderuit voel glijden. Het blijft duren en duren…mijn armspieren worden ondertussen ook meegetraind, daar ik me stevig vasthou aan allerlei takken en struikjes langs de kant. Ik bewonder het geduld van Bart vandaag…een zeurende slak aan zijn hoofd moet niet makkelijk zijn!!

 

Eigenlijk besef ik maar al te goed dat ik er totaal niet op getraind ben om een trail van dit kaliber te lopen >> ik had beter moeten weten!! Hierna volgt nog 1 kleine klim en al dalend lopen we richting de bevoorrading….we zijn op de helft!! Een handje vol snoepjes later, vatten we de tocht terug aan. Al snel zitten we weer op wandeltempo daar de volgende 2 km bijna uitsluitend uit klimmen bestaat. Pfff…heftig zeg…we moeten nu volledig door de modder, door enkele stroompjes water en mijn voeten zijn doorweekt en ijskoud. Ik voel blaren opkomen en hoop maar dat de Gehwol Balsam verhinderd dat ze ook werkelijk doorkomen. Hierna volgt weer 2 km dalen…lopen of glijdend…niet bij te houden. Mijn salomons speedcross houden zich redelijk goed in de modder, maar als die modder zich ophoopt onder mijn schoenen, dan lijkt het alsof ik met schaatsen probeer te lopen, euhmm…glijden!! Bart geeft ook aan dat het moeilijk gaat vandaag…ook hij heeft deze week nog geen km’s op de teller staan…die marathon kunnen we dus vergeten!! Het gaat wellicht sowieso moeilijk worden, aangezien Bart zijn werkdagen nog niet doorgekomen zijn, dus…8 april kan misschien wel eens helemaal niet doorgaan!! Nadat we op een singletrack over verschillende boomstammen geklommen of onderdoor gekropen zijn, komt de laatste steile klim eraan. Nog ongeveer 2 km klimmen en dan mogen we terug dalen. In totaal doe ik over deze 2 km 23,5 minuten om boven te raken…Ik vraag me af of het ooit makkelijker wordt om trails te lopen…ze lijken zo leuk om te doen, maar nu denk ik eerder ‘dit toch NOOIT meer’ of ‘in het vervolg toch maar beter KLEINERE afstanden’. Tijdens deze laatste klim, voel ik de P-spier enorm opspelen en ik ben bang dat dit mij parten gaat blijven spelen voor de eerstvolgende periode. Gelukkig gaat die pijn wat voorbij als we de volgende km’s weer naar beneden mogen. Nog 2 km’tjes en we mogen finishen…ik zie er zo naar uit!! Het is ondertussen ook stevig beginnen sneeuwen…toch nog sneeuw in La Roche!!

IMG_5602
Als ik mijn garmin een biepje hoor geven, kijk ik stiekem even en merk tot mijn verrassing dat we niet op 19 km zitten, maar al op 20 km…dit samen met het bergafwaarts lopen op de weg, geeft zo’n boost dat we de laatste km in een tempo van 5:21/km lopen >> het voelt zwaar in de benen, maar…he, het is de laatste km, dus maar door… Laat maar komen die laatste bocht, de camping, het tennisterrein, de speeltuin, en het laatste trapje omhoog….Ha….en….Yes, the finish!! Nooit zo blij geweest dat het voorbij is. Ergens vind ik het jammer, maar ervan genieten lukte vandaag totaal niet, ondanks de mooie omgeving en het goed georganiseerde geheel. Pfff, enkel blij dat het voorbij is. Aan de finish neem ik twee plakjes chocoladecake, 2 winegums en een appelsienpartje. We koelen snel af en onze kleren en schoenen zijn nat en modderig. De weg naar de auto is koud en lijkt super lang te duren…snel omkleden en warme kleren aandoen is de boodschap. De auto staat reeds de draaien, dus als we eindelijk instappen om huiswaarts te rijden, is die al lekker voorverwarmd. Ik ben blij dat Bart de hele rit rijdt, ondanks zijn kramp in zijn rechterbeen. Eenmaal thuis ga ik de paarden verzorgen en binnenzetten, een heerlijk warm bad nemen en dan de zetel in, terwijl Bart gaat douchen. Ik slaap al half, als Bart verschijnt…we zouden nog gaan uiteten, maar daar hebben we beiden de energie niet meer voor, dus scharrelen we maar wat bijeen en eten we lekker thuis. Nu de rust terug gekeerd is, ben ik wel blij dat ik deze 21,3 km toch volgehouden heb, ondanks dat ik meerdere keren wou opgeven vandaag. Morgen gezellig chillen op het vakantiesalon in Brussel…

* foto’s via openbaar profiel Facebook…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s