F3W2: de bepalende lange duurloop

Deze week staan er ontzettend veel km’s op het programma….ik krijg het er zelfs een beetje benauwd van. De meeste loopjes die ik deze week deed werden in twee gesplitst, maar vielen qua beleving super mee. Ik liep niet zo zeer in de juiste zones, maar op het gevoel. De zwaarte van de marathon-training begint door te wegen. Nu al…en we zijn er nog niet. De belangrijkste run – de lange duurloop – loop ik deze week alleen. Bart heeft het ontzettend druk. Hij heeft ook de werkdagen doorgekregen voor het voorjaar en helaas…8 april is er niet bij om deel te nemen. Toch wil ik zelf nog niet opgeven en misschien dat 22 april in Antwerpen nog een optie kan zijn. Vandaar dat deze 30’er van vandaag zo belangrijk is, deze run gaat doorslaggevend zijn voor een deelname.
Als ik wederom gepakt en gezakt ben met sportdrank, nougat, peperkoek, isostar/aptonia-gums en 1 gelleke vertrek ik op pad. Een rustig loopje die in zone 2 gelopen mag worden. Ik loop richting Hasselt via Diepenbeek langs de Demer. Het is er rustig en het lopen langs het water werkt rustgevend op mij. In principe zou ik de lange duurloop vandaag ook niet lopen, want Noah is jarig. Doch hij besloot naar Leuven te gaan, zodoende kwam de tijd vrij om het lange loopje te realiseren op zondag. Zaterdag hadden we dan nog een extra rustdagje. In Hasselt aangekomen loop ik via de tunnels naar het Albertkanaal. Bedoeling is de hele weg tot Diepenbeek hier te blijven lopen. Als we de SAS-brug oplopen en oversteken, vind ik niet onmiddellijk het jaagpad langs het water terug, dus…we lopen naar Godsheide toe…jammer, terug in de bewoonde wereld. Hierdoor gaan we de Tuikabelbrug over…een brug die ooit gebouwd werd over het Albertkanaal in Godsheide om een expresweg aan te leggen tussen Hasselt en Genk. Maar ze is nooit echt in gebruik genomen en zodoende behoort ze tot de categorie ‘grote nutteloze werken’. Jammer, want het echt wel een mooie brug.

Even weet ik niet goed waar ik ga uitkomen, maar al snel herken ik de weg terug en we gaan nogmaals de lange helling aan het SAS omhoog, ditmaal in Diepenbeek. Ondanks de Β drie hellingen in het parcours loopt het nog steeds comfortabel. Ik krijg stilaan terug een beetje vertrouwen om de marathon te lopen. Dit gaat goed tot ongeveer 25 km…vanaf hier wordt het terug moeilijk. Ik neem mijn gel in en even krijg ik terug een energieboost die met tot 27 km brengt, maar vanaf dan ga ik elke km een stukje stappen. Het eerdere vertrouwen in de marathon zinkt weer als een steen naar de bodem. Neen…in april ga ik nog niet voor een marathon…ik geef niet op, maar heb meer tijd nodig om die lange afstanden makkelijker af te haspelen. Het km-aantal van deze week vormt een mooi cijfer van 71,71 km…toch best veel, vind ik.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s