De bestorming van Alden Biezen

We zijn terug een beetje schemaloos. Beslissing is gevallen…geen M-schema meer, maar gewoon terug lekker genieten van de loopjes. Na de langeduurloop vorige week nog 1 interval (WU-10K met elke 2e km 300m snel, CD) gelopen….het gevoel gaf ik een 10/10, want het was een super aangenaam loopje, wel met een hogere HS dan normaal, maar het liep comfortabel. Hierna 3 daagjes rust genomen >> work was calling!!
En dan ‘de bestorming van Alden Biezen’…het is de tweede keer dat ik de bestorming van AB meeloop. Vorig jaar was dit het eerste evenement die ik terug meeliep na mijn longoperatie en -revalidatie. Tamara had gezegd om mij te pacen…lopen aan 5:30/km. Op dat moment en met die heuvels in het vooruitzicht…een hele opdracht die ik dacht niet te kunnen volbrengen. Maar uiteindelijk kwamen wij na 51:54 minuten binnen…sneller dan verwacht >> super content dus. bestorming AB 1

De bestorming gaat altijd door begin december en zo ook dit jaar…helaas was het dat weekend enorm glad en lag er sneeuw, waardoor het parcours te gevaarlijk werd om te lopen…de wedstrijd werd uitgesteld. De nieuwe datum werd vastgelegd op 2 april, Paasmaandag. Ook de kids waren van de partij…Jelse liep, samen met mijn broer, de 5 km, Noah de 10 km. Echt van plan om snel te lopen was ik niet. Samen met Elvire gingen we gewoon soepel genieten van ons loopje. Het was bewolkt met afentoe een zonnetje, dus…de eerste dag terug in T-shirt en Short….brrr, toch wel koud in die startbox. Dat het startsein maar snel gegeven wordt…

bestorming AB
Al snel kwam de eerste klim, die we op een rustig tempo liepen. Mijn enige doelstelling vandaag was om de 4 beklimmingen al lopend te doen en niet 1 keer te stappen. Na elke helling komt een heuse afdaling, waar we even kunnen bekomen van het klimmen. Dus…toen we de eerste keer het apostelhuis naderden, liet ik me volledig gaan aan 4:30/km…het voelde goed. Hierna bleef het eigenlijk goed lopen. Ik bedacht wel dat ik nog 3 stevige beklimmingen voor de boeg had en dat mijn doel was om niet te gaan stappen…aan dit tempo!!??
Bart had ik niet zien vertrekken aan de start, dus ik wist niet waar hij zich ergens bevond. De tweede helling diende zich aan…niet zo steil, maar wel erg lang.
De vier hellingen zijn:
Helling 1: de Keiberg. Moet na ongeveer 1,5 km door alle deelnemers (alle afstanden) beklommen worden. Is meteen ook de pittigste van de 6 hellingen. Kort (zo’n 250m) maar steil. Eens boven ben je meteen goed opgewarmd!
Helling 2: de Notendreef. Van Martenslinde terug naar het Apostelhuis. Ook deze helling moet door alle deelnemers beklommen worden. Minder steil dan de Keiberg maar wel een stuk langer, ongeveer zo’n 850 meter. Geniet zeker ook even van het zicht op deze dreef met z’n kronkelende, overhangende takken.
Helling 3: de Maastrichterallee. Deze helling begint aan de hoofdingang van het kasteel en loopt tot aan het Apostelhuis. Een kuitenbijter van zo’n 600 meter die naar het einde toe nog wat pittiger wordt. Moet beklommen worden door deelnemers aan de 10 km en de 10 mijl.
Helling 4: de Winterbergstraat. Eigenlijk een helling in 2 stukken. Het eerste deel na de afdaling van de Keiberg en het 2de stuk vanaf het kerkhof van Rijkhoven tot aan het Apostelhuis. Twee venijnige klimmetjes…

bestorming AB 7
Het tempo bleef ondanks de lengte van de tweede klim nog redelijk netjes…een beetje terugval, maar niet minder dan normaal. We halen dit wel weer wat op tijdens de volgende afdaling. Ondertussen had ik het allang niet meer koud en vond het jammer dat ik mijn topje niet aangedaan had ipv mijn T-shirt. Pfff, warm was het wel! De derde helling…deze loopt langs het kasteel en deels over kinderkopjes. Volhouden is hier de boodschap. Het klimmen en het tempo begint zijn sporen na te laten…nu we al zover gekomen zijn, willen we onze tijd tov vorig jaar toch zien te verbeteren. Nog even…en we kunnen terug omlaag…terug recupereren en normaal ademhalen. Het is nog even!! En dan de laatste klim. Van vorig jaar weet ik nog dat deze klim een beetje bedrieglijk is. Net als je denkt op het kantelpunt aangekomen te zijn, merk je dat er nog een tweede stuk aankomt. Vorig jaar zakte de moed me toen volledig in de schoenen…dit jaar weten we beter, alhoewel…het parcours is een beetje verlegd, dus…zeker weet ik het niet.

Het lopen valt me ondertussen erg zwaar…zeker dit klimmen. Ver kan het niet meer zijn en ik moet de gedachte: ‘ik mag even wandelen’ steeds inwendig terugzetten naar: ‘Neen, volhouden…nog even en je kan weer naar beneden’. Zo heb ik die laatste klim toch volgehouden en toen het kantelpunt er weer aankwam, liet ik me voor die laatste afdaling volledig gaan. Bart stond al aan de finish…hij liep de 10 km in een tijd van 46 minuten. Ik kwam even later aan in 50:20 minuten en stond hierdoor op een onverwachte 5e plaats bij de dames. Een loopje dat ik niet snel zal kunnen verbeteren…Noah haalde de 10 km net onder het uur in 59:50 minuten…
Hierna konden we nog profiteren van een lekker soepje en dan richting HOME

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s