De campus-run

Hier sta ik dan…op de parking van de universiteit Hasselt, campus Diepenbeek. Hoe vaak ik hier ook met de bus passeer, dit keer voelt het meteen anders. Zo buiten in mijn looptenue – tussen al die jongeren – voel ik me ouder worden met de minuut, maar even later zie ik nog enkele gezichten verschijnen, die het vermoeden doen rijzen dat ze het studentenleven al enkele jaren achter zich gelaten hebben. Oef, we zijn gelukkig niet alleen. Ik bel Bart even op om te informeren hoever hij zit. Hij komt namelijk lopend naar hier, zodat hij zijn lange run voor deze week kan afvinken. Bart geeft aan dat hij binnen 15 minuten arriveert. Hij heeft geen tijd meer om een startnummer te reserveren, dus ik ga op mijn sokken richting inschrijvingen. Aan mijn linkerkant staat een grote tent waar volle bak muziek klinkt met een bende studenten erbij. Dat ik hier duidelijk niet moet zijn, getuigen de vele lege bierbekertjes op de tafels. Even verderop manoeuvreer ik me tussen de grote groep jongelui richting tafeltje van 10 km. Inschrijven gaat nog net…een paar minuten later en ik was te laat. Met de startnummers ga ik terug naar de auto en wacht daar tot Bart arriveert. Hij heeft er 10,5 km opzitten en nadat onze nummers opgespeld zijn, gaan we naar de start.

Het is nog 15 minuten vooraleer we mogen vertrekken. Ik ben echt niet de enige die zich hiertussen ouder voelt, want ook Bart merkt op dat we vanavond bijna de helft zo oud zijn als het gros van de deelnemers. Even later zien we nog net Elvire en haar dochter  Cindel aankomen, snel nog goeiendag zeggen en dan mogen we vertrekken. Bart wilt op een bepaald tempo lopen, dus hij is er al vlug vandoor. Zelf loop ik net iets boven mijn comfortzone, maar het kost geen moeite, ondanks de warmte. Het is een drukke, maar vrolijke bende lopers…volledig andere sfeer dan we gewend zijn. Sommige lopen al onmiddellijk de longen uit hun lijf, terwijl anderen behoedzaam in hun tempo blijven met als enige doel die 10 km uit te lopen. Voor een aantal studenten (kiné en LO-opleiding) is dit een examen-loop. Voor hun hangt er dus wel wat aan vast. Vele snel-vertrekkers hebben me ingehaald, maar na 3 km en later na 5 km steek ik er een aantal terug voorbij…hun kaarsje is ver uit!! Voor mij zo herkenbaar… mijn allereerste loopje in St. Truiden….12 km en onmiddellijk in een sneltempo mee met de snellere, ervaren lopers… Na 4 km liep mijn tempo al terug en na 8 km had ik meer zin om te stoppen dan door te ploeteren. Uiteindelijk liep ik die eerste 12 km nog uit, maar aan een lager gemiddelde tempo dan normaal…zeer confronterend, maar een leerrijke eye-opener. Het is een mooi parcours…we passeren eerst in een grote boog rond de studentenkoten en een gedeelte op het veld-fietspad achter de campus, hierna terug langs de universiteit met een eerste bevoorrading en dan is het in – bijna – rechte lijn naar Hasselt. Aan het provinciehuis lopen we via de tunnels naar de Ethiasarena en via Syntra terug de tunnels in om aan de andere kant van het vierbaanvak te geraken. Een klein bruggetje zorgt ervoor dat we de Demer zonder natte voeten voorbij kunnen en rennen dan richting Kapermolenpark. De laatste km – de pittigste –  mogen we over de Finse piste draven tot aan de Finish. Later zag ik dat ik het nog niet zo slecht gedaan had tussen dat jong loop-geweld…10e van de 170 dames…daar ben ik best tevreden mee ;-). We wachten nog even op Elvire en Cindel, die een ander parcours namen en keren dan terug naar de campusparking via de pendelbus. Een gezellig loopevenement en een goede organisatie ten voordele van ‘kom op tegen kanker’.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s