Road to…(4)

Eigenlijk heb ik het nog niet gehad over de Road to…deeltje 4. Het is ondertussen alweer meer dan een halfjaar verder en die Road is er nog steeds niet gekomen. Toch moet ik zeggen dat er wel wat hoop ‘on the road’ geweest is. Na die zware lange natuurloop van 28 km, hebben we serieus wat gas terug genomen. Eerst de testen bij de Pneumoloog, die me niet veel opleverde, buiten het feit dat ik wat te kampen heb met inspanningsastma en hiervoor Ventolin mocht innemen. Verder bleek ook dat ik – alweer – ijzer-tekort had. Voor mij was dit de grootste reden dat het niet zo goed ging.  Toen dit terug aangevuld was, ging het dan ook ineens stukken beter. Oktober 2017 deed ik dan weliswaar geen lange afstanden, maar al snel kon ik in november 2017 de langere loopjes weer met plezier lopen. In december kon er zelfs een dertiger gelopen worden, waar ik nog reserve overhield na de run. Ik begon stilaan terug te hopen dat die Road to…haalbaar kon zijn. Met frisse moed begonnen we dan ook aan een nieuw schema dat ons op 8 april moest voorbereiden op die eerste Marathon. Er waren wel wat strubbelingen en valkuilen onderweg, maar tot maart verliep alles nog redelijk. Af en toe zonk de moed me in de schoenen, maar even later klom ik weer uit dat dal en werkte ijverig verder aan het opbouwen van de km’s. De intervallen waren geen probleem…zwaar, maar doenbaar en vooral motiverend. Ze leverden ook goede resultaten op…mijn tempo is er zienderogen op vooruit gegaan.  De lange afstanden…nou…daar werd mijn angst om te falen serieus gevoed. Het lukte me goed tot ongeveer 23 km – soms zelfs minder –  daarna was het ploeteren om de volgende km’s te voltooien. De genadeslag kwam toen bleek dat Bart telkens op datums van mogelijke marathons moest werken. Alleen eraan beginnen, doe ik niet…’samen uit, samen thuis’, is hier mijn motto. Halfweg april keken we nog even of Stockholm op 3 juni een optie kon zijn, maar dan moesten we grotendeels de hele weg terug afleggen. Op 1 of andere manier kreeg ik dit niet meer voor elkaar. Ik zag het niet meer zitten om die zware intervals en lange duurlopen in te calculeren in ons dagelijks en werkend leven. Lopen… ja, zeer zeker, maar dan even terug naar leuke dingen. Terug lopen met de hondjes, terug wat deelnemen aan evenementen met minder km’s, gewoon even terug op gevoel lopen. Vandaag 5 km…ok, dan vandaag 5 km…morgen een tientje…tja, dan morgen een tientje. Even lekker schema-loos genieten van een aangenaam loopje. Niet dat er geen doelstellingen meer gemaakt worden…toch wel…absoluut!! Zodoende schrijven we ons half mei in voor de marathon van Valencia op 2 december…. Nu is er geen weg meer terug. Deze marathon zal gelopen worden…met finish of zonder finish!!
Vorige week heb ik opnieuw een lactaattest laten afnemen en wacht nu vol spanning op mijn schema. Een nieuwe ‘Road to…’ en weer meerdere kansen om die lange duurlopen onder de knie te krijgen. So…take a deep breath…inhale….exhale….and start all over again!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s