Hiking the Ninglinspo

Nou ja…van hiking was vandaag geen sprake…eerder een verkorte versie van een wandeling. Namiddag vrij, mooi weer en een maandag…wat nog meer om een mooie wandeling met de honden langs de Ninglinspo te maken. In het weekend en de zomermaanden is het hier vaak een drukke bedoening, want het heeft de naam één van de mooiste wandelingen van België te zijn. De Ninglinspo is een zijriviertje van de Amblève en tevens het enige bergriviertje van België. Het is gelegen in het Luikse Aywaille en uitermate geschikt voor een namiddagwandeling, aangezien we niet ver moeten rijden. Het traject omvat een heel mooi stukje natuur met tal van avontuurlijke paden tussen rotsen, poelen (baden) en watervalletjes. Het is uitermate geschikt om met kinderen te doen. Een waar natuurparadijs ontplooit zich temidden van deze Ardense bossen.

Ook voor onze flatcoats is deze prachtomgeving een heus walhalla. Flynn wist met zijn super-enthousiaste houding geen blijf. Als een kind in een pretpark liep,…euhm…vloog hij van de ene (water)attractie naar de andere. Maylin volgde, maar is een stuk rustiger en houdt ons meer in het oog. Pas als wij goedkeurend knikken, volgt ze Flynn in zijn enthousiasme. We parkeerden de auto op de gratis parking tussen Remouchamps en Stoumont in Sedoz. Voor een keertje plaats genoeg. De route vertrekt onmiddellijk aan de parking richting het Bos. Op voorhand kun je even kijken op de kaartjes welke route je wilt volgen. Wij deden de blauwe wandeling no 21…deze wandeling is ongeveer 7 km lang en omvat een 248-tal hoogtemeters. Mijn gps gaf 6 km aan, doordat hij regelmatig op AutoPauze viel, aangezien ik traag wandelde, om de honden hun entertainment in de rivier te gunnen.  Het is een pittige klim en je doet best stevig schoeisel aan, de paden kunnen soms bedrieglijk glad zijn. Er komt heel wat klauterwerk aan te pas tussen die rotspaden en uitstekende boomwortels, maar dat maakt de wandeling juist zo mooi en bijzonder.  Uiteraard moest het mij weer lukken om met niet zo’n stabiele schoenen dit traject te doorlopen en ben dan ook enkele keren uitgegleden….gelukkig zonder gevolgen.

De poelen hebben verschillende namen gekregen…je vindt ze terug op de bijhorende bordjes langs de rivier. Zo was er het “Bain des Naïades” (Bad van de Waternimfen), “Bain de Vénus” (Bad van Venus) en “Bain d’Hermès” (Bad van Hermes). Er zijn er meerdere, maar ik heb helaas niet alle namen onthouden. Wil je geen natte voeten, dan kun je de rivier oversteken via tal van houten bruggetjes en platte boomstammen. Maar ’s zomers duurt het bij mij meestal niet lang, vooraleer ik me waag over de gladde stenen in de rivier…lekker koel en hopen dat ik geen blaren krijg onder mijn voeten. Zeker een aanrader om extra schoenen en droge sokken mee te nemen.

Helemaal boven aangekomen, een plaatsje dat ‘la Fourchette’ genoemd wordt, ontspringt de Ninglinspo vanuit 2 beekjes die daar samenkomen. Hierna buig je af en na nog een korte helling, is de verdere weg helemaal bergafwaarts langs een breed bospad. Je komt nog een panoramisch Point de Vue (uitkijkpunt) tegen, waar je even kunt rusten en genieten van het mooie uitzicht over de vallei.

Wil je nog graag iets drinken na de wandeling, dan kan dit in de naastliggende ‘Auberge du Ninglinspo’. Vandaag, maandag…hadden we pech…het was sluitingsdag.
Dankzij studenten is deze kleine vallei geheel opgekuist en in goede staat gebracht in het kader van de “Opération Eté Solidaire 2005” van het ‘Waalse Gewest’ in samenwerking met de gemeente ‘Aywaille’.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s