MSV W7: Schoenen…of beter hardloopschoenen

Jongens….schoenen… ‘one BIG problem’ voor mij!!
Toen ik terug begon met lopen in 2014 liep ik met mijn toenmalige GT1000 Asics die al een paar jaar in de kast stonden van na mijn ongeluk-met- d’ Ulysse- Revalidatie. Daar die dame toen in volle paniek én volle galop op mijn onderbeen was gaan staan met haar 600 kg paardengewicht, was er van lopen totaal geen sprake meer. Die schoenen zijn dus enkel en alleen gekozen omwille van het lekker en stevig zitten rond mijn voeten. Dat was 2005…Toen ik dus 9 jaar later besloot het hardlopen terug op te nemen, stonden deze reva-loopschoenen nog steeds netjes in de kast. Tijd om ze eindelijk aan het werk te zetten voor wat ze dienden….wist ik veel van loopschoenen toen. Voor mij was eens een loopschoen, altijd een loopschoen, toch? En uiteraard in dezelfde maat als mijn gewone schoenmaat, want van een maat groter moest ik toen niets weten. Ondertussen vele schoenen verder en -misschien- wijzer,… weten we wel beter, doch het overgrote aanbod maakt het er niet makkelijker op.

 

Allereerst kwam er een trailschoen aan te pas…ik liep canicross en de modderige parcours  konden wel een schoen met een stevig profiel verdragen…ze waren nog steeds van mijn favoriete merk Asics. Die schoenen hadden ook nog wel voldoende demping, dus mijn eerste 10 miles in A’pen liep ik dan ook op mijn trailsschoenen…o yes, kijkend naar de schoenen van mijn mede-loopmaatjes kwam ik er al gauw achter dat ik misschien best toch eens ging uitkijken naar een schoen voor op ‘de road’. En zo begon mijn zoektocht naar de ‘steeds’ betere schoen….

 

Bart noemt het meer ‘een obsessief gedrag’ die iets te vaak per jaar wordt uitgevoerd. Vragen als ‘heb je alweer nieuwe loopschoenen gekocht?’ of ‘ had je niet pas nieuwe schoenen?‘ en ‘ zijn die vorige nu al erdoor gelopen?’ zijn zo’n beetje standaard geworden hier in huis.
Ik moet hem nageven dat hij best wel gelijk heeft. Hij loopt zo’n 1000-1200 km met zijn Hoka one one Vanquish, bestelt dan hetzelfde volgende paar en heeft nog nooit enige vorm van blessure opgelopen. Ik daarentegen kom maar net 600 km toe en weet dan dat ik alweer door mijn schoenen zit. En eerlijk gezegd heb ik meer loopschoenen dan gewone schoenen.
Op een gegeven moment kwamen er ook zooltjes aan te pas. Ik bleek tijdens de looptest in het Runner’s lab met overpronatie te lopen. Zodoende werden er door een erkende podoloog zooltjes aangemeten. In mijn tweede paar GT2000 Asics schoenen die voor overproneerders zijn, moest ik ze uiteraard niet dragen, maar in de trailschoenen zouden ze wel tot hun recht komen. Zo gezegd zo gedaan, maar 2 maanden later kreeg ik serieuse klachten van het piriformis-syndroom.  Ik had ondertussen mijn GT2000 ook vervangen door de Nike Vomero. De grote keuze aan kleurtjes lokte me naar Nike. De Vomero is een zeer leuke schoen, maar de zool is wat smaller dan de Asics en hierdoor kwamen de zooltjes hoger te liggen, dus….een verkeerde houding tijdens het lopen, gaf al snel die vervelende blessure.

 

Zolen eruit en probleem opgelost. Ik werd zelfs terug gediagnosticeerd als ‘Neutrale loper’… totaal geen zolen meer nodig!!
Mijn volgende paar waren terug Asics, met name de Nimbus!! Gewoonweg zalige schoenen…hier liep ik verschillende lange duurlopen mee en ze zouden zeker gebleven zijn, ware het niet dat Asics het model ineens veranderde….Komaan seg…die Nimbus 19 knelde ineens rond mijn voeten en leken wel te klein. Mijn vertrouwen was geschonden en tot op heden ben ik niet meer terug naar Asics gegaan.
Een ander favoriet schoentje voor mij was de Nike Free Flyknit….Jeetje, wat een zaligheid is dat lichtgewicht schoentje, die ik in de Nike-outlet voor maar 50€ gevonden had. Ik liep lekker licht en snelheid ging me makkelijker af. Ik had zelfs een paar om onder mijn dagdagelijkse kledij aan te doen. Lange afstanden heb ik er helaas niet mee gelopen, daar ik het advies gekregen had dit zeker niet te doen…braaf opgevolgd dus!! Maar ondertussen toch afvragend waarom ik dit niet geprobeerd had indertijd. Vanuit mijn ervaring met de Nike free’s zijn de Nike Lunar epics aan mijn voeten beland. Een lichtgroen kleurtje vergezelde me vanaf toen tijdens de lange duurlopen. Nogmaals de verschillende kleurtjes van Nike zijn echt wel plezant, maar doen me op voorhand wel lang twijfelen over welke kleur ik nu best of beter niet zou bestellen….ahum, keuzes maken is nooit mijn sterkste kant geweest.

 

Helaas pindakaas….Lunar Epics zijn nu niet echt ontworpen om lang mee te gaan en al snel kwam het tweede paar eraan. Ik had ze nog maar net geleverd gekregen, toen ik de melding kreeg dat de opvolger, nl. ‘de Nike epic react’ eraan kwam. Ik telde even uit hoelang ik nog met de Lunar epics toe ging komen en plaatste hem op mijn verlanglijstje. Deze schoen kreeg namelijk de aanbeveling mee om veel en veel langer mee te gaan dan de Lunar epic. Eindelijk een schoen waar ik ook eens meer dan 650 km mee zou kunnen lopen. In feite zou ik er zelfs meer dan 1000 km mee moeten kunnen doen, volgens de advertentie. Ze arriveerden right on time voor de M-trainingen van Rotterdam. Ze hebben dan ook al heel wat km’s op de teller staan…het zijn super-zalige schoenen, licht en veel responsiviteit. Wel jammer dat ze wat wegglijden op nat wegdek of modderplekjes. Ze vallen ook kleiner uit dan mijn normale schoenmaat en hierdoor krijg ik steevast last van blauwe nagels tijdens de langere duurlopen.

 

Als ik eind mei uitval met Gluteus -en piriformis-problematiek zijn ze nog steeds niet aan hun aantal km’s. Aangezien ze iets minder stabiel zijn, zeker nu we herstellend zijn, heb ik me de Brooks Ghost 11 aangeschaft. Een fijne, stevige en stabiele schoen waar ik ook makkelijk offroad mee kan lopen. Maar ‘on the road’ zijn het eerder logge trainingsschoenen waar ik snel vermoeide benen in krijg. Verder vind ik ze wel heel aangenaam rond mijn voeten zitten.
Begin deze week maakte ik dan ook de beslissing om opnieuw een Nike-schoen te bestellen voor het komende langere werk on the road. Ik liet de Pegasus Turbo afkomen met de fameuze rode hot punch. Ik ben er nog niet mee gaan lopen, maar ze zitten wat krap rond de tenen.

fullsizeoutput_6a8

Nogthans is de maat groot genoeg, maar mijn voorkeur voor flyknit zal hier wel een grote rol in spelen. Ik sta nu dus in dubio om ze wel of niet terug te sturen. Het betekent dat ik ‘alweer’ op zoek moet gaan naar een aangename, nieuwe lange-afstandschoen!! Mijn ‘meestal’ geduldige wederhelft zal weer lachen….of juist niet uiteraard!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s