MSV W9-10:

Tja….de voetblessure heeft me nog steeds in de ban. Er staat maar 3 dingen op het dagschema voor week 9 en 10, nl ‘PIJN VOET-+++’ en uiteraard ‘Kiné’!! Om zekerheid te krijgen dat we niet te maken hebben met een barstje of een stressfractuur heb ik voor maandag een RX laten vastleggen.
14 oktober….hier in ons Belgelandje mogen we weer eens naar de stemlokalen trekken. Voor 1 keer hoef ik niet als bijzitter of teller op te dagen…ik kan je vertellen na 3 keer op rij opgeroepen te worden, dat het echt wel mijn keel uithangt. Gewapend met 2 grote vellen papier en een rode potlood verdwijnen we 2 seconden in het stemhokje. Ja, hoor…anno 2018 mogen we hier in deze stad nog steeds een bolleke of 2 kleuren, al hoor ik later dat het digitaal stemmen ook zo z’n nadelen heeft.

Achteraf gezien vraag ik me af waarom we nog ‘verplicht’ moeten stemmen. De partij met de meeste stemmen, alsook de vooropgestelde burgemeester die hierdoor meer dan 2x zoveel voorkeurstemmen haalde dan de andere partijen, moet onderdoen voor de coalitie-vorming van de andere partijen. Voormalig burgemeester die dan een verlies leed van 10% kan dan alsnog lachend op TVLimburg hun overwinning naar voor brengen….Grrrr, zulke praktijken gaan mijn pet echt te boven, maar hey….tis België, he!!
Ach….alle stemperikelen ten spijt…even later vertrekken we richting Eindhoven. Voor mij enkel langs de zijlijn, Bart loopt de halve mee!! Half oktober en het Indian Summer-weer neemt ons nog een laatste keer mee naar een hogere T°. Te hoog als je het mij vraagt voor een halve marathon, maar als supporter langs de kant…interessant! Ik volg Bart via de app en zodoende heb ik nog wat tijd om een paar winkeltjes binnen te glippen…Iets wat in ons Belgelandje ‘not done’ zou zijn, ook al zouden ze een dag als deze gouden zaken kunnen doen, toch?
De sfeer langs de zijlijn zit er goed in. Als bescheiden Belg kijk ik toe hoe de Nederlandse supporters de lopers uitbundig toejuichen…of ze je nu kennen of niet…ze sporen je aan je grenzen verder te blijven gaan. Dat was toch mijn ervaring een paar jaar geleden…zalig!! Ik zit al een tijdje thv de finish te wachten en zie de eerste halve marathoners binnenvliegen aan een tempo om ‘U’ tegen te zeggen. Ook de marathoners arriveren hier…sommigen volledig geradbraakt, anderen putten die laatste km’s nog energie uit het gejoel van de massa en lopen redelijk deftig richting finish.

De app geeft aan – zo handig – dat Bart dadelijk in de bocht gaat verschijnen en zo in rechte lijn naar de finish kan lopen. Ik sta op, roep even ter aanmoediging – die hij trouwens niet hoort – en haast me door de menigte naar de uitgang. Het eerste wat ik te horen krijg, is ‘pfff, wat is het warm!’ Geen PR voor hem, maar toch een goed tempo gelopen, ondanks het ‘pfff, wat is het warm’, want warm was het inderdaad!! Vooraleer we terug huiswaarts keren, drinken en eten we nog iets op een terrasje…gezelligheid troef!!
Maandag volgt de RX van de voet en krijgen we meteen te horen dat er niets gebroken of gebarsten is. Een hardnekkige kneuzing die mettertijd en met ‘ijs’ wel zal beteren, maar het lopen mag volgende week alvast terug starten. Wat miss Gluteus en Piriformis betreft…wel, die vinden zichzelf ook nog steeds onmisbaar, maar ze wagen zich steeds een beetje meer naar de achtergrond… Goed teken dus, kan niet wachten tot ze helemaal verdwenen zijn!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s