After a long time…

Wat is het lang geleden dat ik nog eens iets wou schrijven over mijn ‘Runningperikelen’. De 5 maanden lange uitval heeft niet zoveel goeds gedaan aan mijn ‘Runners-moraal’.
Verschillende consultaties en onderzoeken verder beginnen we eindelijk een beeld te krijgen over de hele situatie. Leuk is iets anders, maar we zullen het ermee moeten doen, want opgeven staat -voorlopig- nog niet op het programma. Ook al is het soms moeilijk om telkens van ‘scratch’ opnieuw te beginnen en is het makkelijker om er de brui aan te geven, toch is er nog dat sprankeltje hoop dat ik terug kan naar het comfortabel lopen in een tempo en met een training waar ik terug voldoening in vind.
Ergens in Mei kreeg ik dus het forfait om terug te starten met lopen…dit keer met een rustig ‘start-to-run-schema’tje’ dat ik vanaf de eerste week al aangepast had naar mijn eigen visie, maar het werkte. Ik besefte dat ik het lopen zodanig gemist had, dat alle kleine beetje gewoonweg fantastisch waren. Tijdens deze loopjes werd ik me ook bewust hoezeer ik me de negativiteit van sommigen tov mijn uitvallen na het lopen van een Marathon had aangetrokken. Natuurlijk weten we allemaal dat dit niet voor ieder een gezonde optie is, maar wist ik toen veel over hetgeen er lichamelijk sluimerde. So, please…a little bit support, doesn’t hurt.

 

Toen -eindelijk, na een stressvol schooljaar- de vakantie naderde, vertrokken we gelijk op onze roadtrip naar Noorwegen. Hierover later meer…hoop ik!!
Al droom ik al jaren van een lange hike-trip, ongetraind was de keuze voor een ‘Roadtrip met de camper’ een betere optie. Toch deden we de mooie Noorse omgeving alle eer aan met een dagelijkse Hike en uiteraard veel klim -en klauterwerk.
Terug in ons Belgelandje mocht ik genieten, maar vooral puffen, van een overweldigende  zomerT°…zowat 40°C asjeblieft!! Dat er dit jaar geen ochtendruns opstonden, heeft zijn reden, maar dat betekende wel dat ik om 23.30u nog voor een training de lege straten opging. Als ik al dacht dat het wat zou afkoelen, kwam ik terug van een kale kermis. Ik was er niet rouwig om dat mijn loopjes nog niet zoveel om handen hadden. Zodra de T° wat onder de 15°C daalde, lukte het ook gelijk om makkelijker te ademen en comfortabeler te lopen. Dat is na -al die jaren- een vast gegeven…Summertime is afzien, Wintertime -over het algemeen- genieten. Totaal tegenstrijdig met mijn dagelijks functioneren in deze seizoenen.
Half augustus vertrekken we voor een 4-daagse Hike in en rond de Müllerthal-trail. Na deze wandelkm’s besluit ik dat het tijd wordt om mijn eerste 10 km-loopje terug aan te vinken en zodoende arriveert -bijna- eind augustus mijn eerste 10 km alweer…hum, dat is precies ook een vast gegeven aan’t worden.
fullsizeoutput_812

 

Lopen we momenteel zonder pijn? Neen, helaas niet!! Kunnen we ooit nog volledig pijnloos lopen? Geen idee, maar vrees ervoor…
Dus wat de loopcarrière naar de toekomst toe voor me zal betekenen…daar tasten we grotendeels nog voor in het duister!!

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s