Nieuwe doelstellingen…nieuwe perspectieven.

Na bijna een heel jaar  aanmodderen, hebben we eindelijk de zin herwonnen om terug aan de slag te gaan met het opnemen en plannen van een degelijk schema ter voorbereiding van een aantal wedstrijden/evenementen. 

Een nieuw schema ligt klaar ter voorbereiding van de halve M Parijs op 1 maart 2020. Eentje die we vorig jaar, omwille van de looprust niet konden waarmaken. Intervallen, functionele training, duurlopen wisselen elkaar wekelijks af, alsook een aantal trailrun-evenementen die we hierin verweven hebben. 

Doelstelling is een aantal halve M’s mee te lopen in het voorjaar en naar de zomer toe terug deel te nemen aan de grotere trailruns in de Ardennen. Klemtoon ligt vooral op het ‘genieten tijdens het lopen’…terug naar de oorspronkelijke doelstelling van het lopen voor mij. 

Nieuwe doelstellingen betekent ook weer uit die comfortzone komen en een aantal dingen wijzigen tov vroegere trainingen of…juist terug gaan naar de begintrainingen. Eigenlijk is het meer begintrainingen en latere trainingen met elkaar gaan combineren.

Wat dit nu juist betekent voor mij:

  • Rustiger/trager lopen:
    Lijkt simpel en leuk, maar er zit een addertje in het gras. Eens ik in een goede flow zit, heb ik niet zo’n zin om naar een trager tempo over te gaan. Nou ja…in de zomermaanden gaat dit echter vanzelf, maar dat is een ander verhaal.
    Over de interpretatie van de prestaties op strava of garmin zullen we ook maar zwijgen. Het ‘ego’ speelt hier soms teveel parten in!!
  • Meer offroad gaan:
    Dit was in den beginne totaal geen probleem. Auto, hond, bijhorend materiaal….and…off we go!! Maar wat is het toch makkelijk om enkel de loopkledij aan te trekken en hier de weg op te lopen. Helaas door steeds die verharde routes te kiezen, zijn er enkele hardnekkige blessures opgedoken en dat…tja, dat willen we ten alle tijden vermijden…uit die comfortzone dus!!
  • Inschakelen van pistetrainingen:
    Ook deze deden we voorheen systematisch 2 keer per week. Soepele en snelle trainingen, langere opbouw -of kortere herstelsessies met versnellingen of drafpasjes vormden een hele afwisseling in de training. Helaas door gebrek aan een individueel schema en het overbruggen van afstand (1u rij-tijd met de auto), weken ook deze trainingen naar de verharde road!!
    Nu gaat het kiezen worden tussen…over het hek klimmen (en ja, hoor…dit wordt zelfs door de organisatie zo doorgegeven) bij een kortbij gelegen piste of een piste die altijd toegankelijk is, maar weer verderop gelegen is. Wat was dat alweer ivm ‘comfortzone’!?
  • To canicross of To Canitrail:
    Ergens mis ik de canicross-trainingen enorm, maar het snellere tempo en het trekken door de hond zijn helaas mede-verantwoordelijk voor de haperingen van miss Gluteus en miss piriformis. Uiteraard willen we dit helemaal vermijden! Onze clubtrainingen zijn allemaal gefocust op de canicross. Het spreekt dus voor zich dat ik hier een beslissing moet nemen die ik helemaal niet leuk vind.
    Misschien dat de canitrail een oplossing biedt, maar Maylin loopt niet goed op langere afstanden en de kracht van Flynn is eigenlijk net teveel van het goeie.
    Hier heb ik nog geen standpunt ingenomen…is een moeilijke!!
  • Trailrunning:
    Ondanks dat ik dit zalig vind, vind ik dit ook enorm zwaar. Toch merk ik steeds progressie achteraf, waardoor ik tijdens het lopen op de verharde weg een enorme boost ervaar. Deze trainingen staan zeker en vast al ingepland in mijn nieuwe schema. Juiste data’s zijn nog niet afgesproken, maar er hebben zich hier al nieuwe loopmaatjes voor aangeboden. Heel benieuwd naar…hopelijk valt de afstemming op elkaar goed mee, daar zij een stuk jonger zijn (oeps) en de trails stukken makkelijker hanteren dan mij…( lol )
  • Functionele training:
    Het startschot is ook weer gegeven om ons beste beentje voor te zetten tijdens deze wekelijkse training. Bedoeling is om lichamelijk aan te sterken door de verschillende oefeningen die we individueel of in groep mogen uitvoeren. In 2014 nam ik hier ook deel aan, maar toen de looptrainingen intensiever werden, ben ik hiermee gestopt. Niet onmiddellijk de juiste beslissing, vermoed ik.

Heel wat veranderingen?
Nope … wel ‘Back to Base’!
Mijn loopdip van het afgelopen jaar lijkt verdwenen en met nieuwe moed kijk ik uit naar het nieuwe schema!!

Het enige dat nog door mijn hoofd spookt, is mijn blessure-gevoeligheid van de laatste jaren.
Hier hebben we tot op heden nog geen goede oplossing voor gevonden, enkel wat oplapmiddeltjes.