Kerstvakantie en het Nieuwe Jaar 2020

Wat vliegt de tijd alweer als je vakantie hebt….of neen, toch niet…die tijd vliegt eigenlijk altijd, toch!?
Maar het is alweer de laatste zondag vooraleer de drukte van de eerste werkweek (voor mij) weer aanvat. Tussen de verschillende loopjes, feesten en de gezellige off-dagen door wel een heel lijstje afgewerkt voor school, meestal in de vroege ochtenduren als iedereen hier in huis nog sliep. Zalig werken vind ik dat…geheel ongedwongen, geriefelijk en – vooral- niet gestoord worden door huishoudelijke taken.

Een loopje dat uit het oog sprong was de eerste editie van de ‘Santa Run’ in Hasselt. Samen met Marijke vertrok ik in mijn kerstelfen-pakje richting Stad. Nooit te oud om eens lekker gek te doen, he….
Het had de hele dag geregend, maar toen we de 3 rondjes doorheen de kerstverlichte binnenstad liepen, was het volledig droog…beter konden we het niet hebben.
De gezelligheid werd nog eens extra benadrukt door de supporters, merendeels aan de buitenbars, en uiteraard de muzikanten met hun slagwerk, die het loopritme onbewust opdreven.

Bart staat (helaas nog steeds geblesseerd) ook tussen de supporters met Flynn. Deze laatste is helemaal door het dolle heen en begrijpt niet waarom hij niet mag meerennen tussen die meute Santa’s. Helaas, jongen….een sprint met jou in canicross-modus over die natte kasseien, zie ik  niet zo zitten… arme Flynn!!
Aan de finish werd ik opgevangen en kreeg te horen dat ik me naar het podium mocht begeven, want ik was verkozen tot ‘Ludiekste Santa’ . Er stond nog een leuke prijs op me te wachten…. Ha, dat was een aangename verrassing!! En ja, hoor…enkele dagen later  wisselde ik mijn waardebon van 50 € in voor een gezellig gezinsetentje in Bistro ‘de Tafelhut’ op Winterland. En zo bleef die ‘Ludieke 1e editie SantaRun’ dus nog even nazinderen.

Naar aanloop voor de 20 km Run op 1/1/2020 is het ondertussen ook hoog tijd om weer eens een langere (euhm middellange) duurloop in te calculeren en zodoende vertrekken we donderdag, lichtelijk in stress-modus, voor een 18 km-loopje. Dacht ik er een super rustig zone 1 duurloopje van te maken, hield ik dit na 3 km al voor bekeken. Mijn hartslag is echt niet meer onder controle te houden en het constant afwisselen naar stap om onder die 140 slagen/min te blijven, geeft alleen maar wrevel en stress. Dus….een korte stop, horloge herprogrammeren op tempo ipv zone-alarm en…off we go!! Tja, een langere (verplichte) looppauze doet wat met de conditie van het lichaam, he….Helaas sneller uit het beeld dan terug in het beeld, mag ik met ‘scha en schande’ ervaren. Maar soit…de verdere km’s kunnen in alle rust tegen een gemiddeld tempo van 6:00’/km gelopen worden, terwijl mijn hart lustig in zone 2 vertoefd. Ik kan niet ontkennen dat dit wel even ‘heftig’ slikken is als ik mijn vroegere schema’s erbij haal en in de vergelijking duik. Maar ach….we halen de 18 km en dat geeft toch wel weer een boost aan mijn loopafstands-vertrouwen.

Oud op Nieuw staan we weer trouw aan onze paardenstallen om de nodige commotie die het vuurwerk veroorzaakt een beetje onder controle te houden. Ook dit is een wederkerend gebeuren waar d’Ulysse al haar angsten in een stal-galopje gooit en de andere 3 nauwelijks opkijken van hun extra hooi. De discussies die hierdoor jaarlijks optreden, zijn de dag erna weer niet te tellen op de sociale media. Ook ik ben er dit jaar heel erg door geschrokken…het vuurwerk in onze buurt is zodanig toegenomen dat er zelfs recht voor onze stallen geknald moest worden…In mijn ogen getuigt dit gewoonweg van ‘egoïsme’….onwetenheid in deze tijd, na de vele oproepen via sociale media….Neen, hoor….I don’t buy it!!
Als de rust is wedergekeerd, kruip ik vrij vroeg mijn bed in. Morgen staat er eerst de ‘Nieuwjaarsrun’ van de Hoeselt Runners op het programma…10 km en op een parcours met stevig wat klimmen, want Hoeselt is allesbehalve vlak, dus…

IMG_3039
Hierna lopen we de overige 10 km naar huis (ligt trouwens heel wat lager dan Hoeselt), zodat we traditiegetrouw onze km-afstand van het jaartal kunnen volbrengen.

Moe, maar voldaan van mijn ochtendrun in de mist, kom ik een paar uur later thuis. De rest van de dag neem ik volledig vrijaf en geniet van YouTubers over hun Hiking -and Running Experiences.
De zin om nieuwe doelen te stellen, is hiermee gezet en een hele resem mogelijke ambities komen naar boven drijven. Nu alleen nog kijken welke realiseerbaar zijn en welke we ‘on hold’ gaan zetten.

Gelukkig Nieuwjaar, allemaal
ik wens jullie een fijn, succesvol en vooral blessurevrij 2020 toe.