Running diary: week 1: 1/2 M CPC-loop

Het is begin januari 2020 als ik mijn schema aanpas voor een halve M. Mijn oog valt op de halve M van Parijs….

5D2BB951-D3AC-45AD-A869-1D9A1790409F

 

 

Parijs…
Een stad waar ik -in een ver verleden- mijn echtgenoot beter leerde kennen tijdens een schoolse daguitstap. Een stad waar we -met een deel van de familie- op een zomerse zondag mee-skeelerden tussen een hele bende skaters.  Zo rollend op skates doorheen Parijs, geloodst door ervaren monitors, was een unieke ervaring, eentje om nooit te vergeten. Een stad, waar we met de kids langs de Seine, door het park en…jip, ook door de stad fietsten. Het was zalig…alhoewel, het onervaren gewiebel van Noah op zijn fiets vond ik toen best wel spannend tussen die auto’s en grote bussen…Jeetje, hoe waren we daar terecht gekomen!? 

 

 

Nu ja, genoeg gemijmer over de uitstapjes naar Parijs. Terug naar het hardlopen…
‘Lopen in Parijs’ staat al even op mijn bucketlist. Of het nu om een halve, een hele M of gewoon een hardloopweekendje betreft, dat is voor mij gelijk.
Dit jaar wil ik er echt werk van maken, doch ik sta nog steeds twijfelend of ik die halve M op 1 maart wel of niet ga meelopen. Vooral het feit dat Bart nog niet terug aan’t lopen is en het totale prijskaartje doen me 2 keer nadenken.
Maar….we kunnen alvast starten met het nieuwe loopdoel en kijk dan wel wat op mijn pad komt.

MA-avond staat de Functional Training op het programma. Kan ik gelijk de Garmin Fenix 6S uittesten. Na lang wikken en wegen de knoop doorgehakt en mezelf deze sportwatch kado gedaan met toch wel een beetje…hum ‘veel’ schuldgevoel naar de andere members van het gezin.

Di-avond: Rond 17u20 thuis van werk, de paarden verzorgen en een prérun-hapje naar binnen werken. Het avondeten wordt vandaag klaargemaakt door mijn lieve Husband. Toch zalig als hij eens een dagje vrij heeft en je zelf niet hoeft te koken. Het vertrekken is een beetje moeilijk vandaag. Het avondeten en het rustig bankhangen, liefst nog met de benen omhoog, is toch even aantrekkelijker. Nu ja, niet teveel over nadenken…sportkleren aan… en… oh ja, het looplampje niet vergeten. En dan staan we buiten….klaar voor de run…een duurloopje met 2x (5x100m snelle piekjes ertussen). Een klein uurtje later ben ik alweer een happy runner. Ondanks de FT van gisteren liep het vrij soepel en merk ik dat mijn lichaam sterker begint te worden.

Do-avond: dit keer heb ik de loopkleren al klaargelegd. Zo kan ik onmiddellijk na het werk voor een herstelloopje gaan. Als ik om 17u40 de deur uitga, merk ik dat het vrij warm is voor de tijd van het jaar, nl. 13°C. Gelukkig mag ik lopen aan een rustig tempo, anders was ik alweer veel te warm gekleed…nou ja, nu ook dus!!
Dit is een gegeven dat ik nooit leer, vrees ik….kouder vertrekken….ach, das niks voor mij. Het na 800m te warm hebben….oh Yeah….typisch mij!!

Vrij-namiddag: ik heb een vrije namiddag en vraag Marijke of ze zin heeft om mee naar ‘de Motten’ te gaan…een atletiekpiste in Tongeren. Het is iets verder rijden dan ‘het Demerstrand’ in Diepenbeek, maar….ten alle tijden toegankelijk. Het is al een hele tijd geleden (sinds de zomer) dat ik op de piste loop en ik besluit dat ik dit echt meer moet gaan doen. Ik vrees alleen dat ik de intervallen een beetje verkeerd ingeschat heb, want het valt me echt zwaar vandaag. Doch….het gevoel om eindelijk nog eens wat sneller te rennen, is heerlijk!! Jammergenoeg ondervind ik hier ’s avonds weer de nodige hinder van…verdorie, wanneer gaan de 2 miss’en, Gluteus en Piriformis genaamd, eens besluiten dat ze maar beter goed meewerken ipv tegen te sputteren.

Za-avond: een tijdje geleden won ik een duo-ticket via instagram om deel te nemen aan de ‘Starlight Run’ in Westerlo. De Run heeft zijn naam niet gestolen…het parcours is stervormig en wordt verlicht door de vele lichtjes die de lopers met zich meebrengen. Ook op het parcours zelf wordt je getrakteerd op een lichtspektakel die deze Run een magisch karakter geeft. Ik liep de 10 km en Bart deed de 5 km Starlight Walk. Ik liep volledig alleen, maar vervelen deed ik me niet…gezellig zo lopen tussen die Starlight-lampjes.

Zo: helaas heb ik deze 12 km niet gelopen, omwille van een opkomende keelpijn. Hum, zo begint mijn schema goed…al minder km’s op de teller en we zijn nog niet te goei begonnen.

Week 1 is vertrokken…en als we Parijs niet meelopen, dan moeten we eens op zoek naar een nieuwe uitdaging voor het voorjaar… ik heb nog even tijd om hierover te beraadslagen, maar wil die eerste halve M toch niet te lang uitstellen.