Running diary: week 3: 1/2 M CPC-loop

Ma: vandaag werk ik van thuis uit. Veel inhaalwerk en voorbereidend werk dat ik achter de computer mag voltooien…vervelen zal ik me niet. Het rustige duurloopje lonkt naast me op het schema….8 km’tjes.  Geïnspireerd door O. Verhaege en het effect van een Mental Training, bedenk ik dat ik het eigenlijk steeds moeilijk heb om de deur uit te gaan. Zeker tijdens de winterperiode. Dus waarom eens niet lekker zot doen en mijn duurloop opsplitsen in verschillende korte runs. Ik werk door voor school en als de afleiding nodig is, vertrek ik voor een volgend loopje. In totaal ben ik 4 keer in de startblokken gaan staan voor 4 korte runs. Totaal: 13 km.
Ging het makkelijk?
Nou….de eerste: zeker….het tweede: çava’kes…de derde keer: hum, net iets moeilijker en de vierde keer….pfff, zou ik of zou ik niet….maar ben toch vertrokken voor dat laatste loopje. Dit testje verliep toch enigszins zwaarder dan ik had gedacht. Mentaal valt er nog heel wat te verwerven!!
Of ik dit nog een keer wil doen….hum, vrees ervoor, toch maar liever een hele training in 1 keer of 2 keer, maar geen 4 keer/dag…(haha).

Wo: Vandaag is het echt winters koud. Aangezien het steeds beter gaat met miss gluteus wil ik eens een klein test-rondje maken met Flynn…canicross-style!!
Ik trek mijn nieuwe trailrunners aan, BROOKS CASCADIA. Nieuw…Tis te zeggen…ze staan al een dikke maand in de kast, maar ben er nog niet toegekomen om richting bossen te trekken.
Flynn staat uiteraard al als een stuiterbal te springen wanneer hij beseft dat ie mee mag.
Trouwens…zaterdag wou ik ook even lopend met Flynn op de foto. Mijn enthousiaste flatcoat was helemaal over zijn toeren tussen al die foto-shootende lopers. Dus toen ik de 100m richting fotograaf liep, vertrok meneer gelijk een kanonskogel (letterlijk) en vloog het vrouwtje er armenzwaaiend achteraan om toch maar te voorkomen dat ik tegen de grond ging. Nou, dat was pas elegant.

Om deze gracieuze looppassen te vermijden, zonderen we ons af naar een afgelegen plekje in de Zutendaalse bossen. Hier kan meneer Flynn even zijn overtollige energie kwijt, terwijl ik mijn spieren in een rustig tempo opwarm.
Na 1,5 km lijn ik hem aan mijn heupgordel en kunnen we gecontroleerd van ons offroad-rondje genieten.
Wat de schoenen betreft….de grond was op de meeste plaatsen bevroren en trailrunners waren dus niet echt nodig. Dat liep nu even een beetje te hard….erg slim, Nickey…volgende keer beter!!
Echt snel hebben we niet gelopen, want het was toch wel onwennig om terug met hond te rennen. Zeker niet klaar om tussen anderen te gaan lopen!!

Do: was het gister nu echt -1°C, dan vliegt de T° ineens naar 9°C!! Uiteraard vertrek ik weer veel te warm en zweten we dit uit tijdens een kort tempoloopje van 5 km…letterlijk en figuurlijk. Ik besef ineens dat wat voorheen mijn comfort-tempo was nu ineens als tempo aanvoelt…..pfff, komt dit nog ooit terug of  ben ik dat punt leeftijds-gewijs gepasseerd!??

AAE76F26-6164-409A-9AFF-2D5A73F45D7CZa-ochtend: een berichtje van Marijke of ik zin had om nog eens een keer samen te lopen, stuurde ons zaterdagochtend richting Alken. Een wandeltocht uitgezet door de Wellense Bokkerijders zouden wij al lopend gaan doen. Zo kom je eens op andere plekjes voor je lange duurloop en al kwebbelend vlogen die 17 km zo voorbij. Hier kan ik echt van genieten, se…een boost voor de komende halve M in Den Haag.
Een groot voordeel om zo’n wandeltocht te lopen….je kunt op verschillende plaatsen een pitstop’je maken zo nodig….je hoeft er niet de bosjes voor in!!

Zo en met dit laatste loopje erbij, sloten we dit week af met 41,5 km op te loopteller. Erg blij mee…Er zit progressie in de lucht!!